Τα παλαιότερα χρόνια ο δημοσιογράφος μιας εφημερίδας θα έπρεπε να οδηγήσει τα χειρόγραφα της δουλειάς του στο τυπογραφείο φροντισμένα και διορθωμένα, πολλές φορές και από ένα δεύτερο «μάτι» ενός αρχαιότερου ή εμπειρότερου συναδέλφου του.
Η στοιχειοθεσία γινότανε στο συνθετήριο, με τα γράμματα της κάσας, έως το τέλος του 18ου αιώνα και αργότερα, αφότου εμφανίστηκε η λινοτυπική μηχανή (φωτ. 1), ο γίγαντας του 19ου αιώνα που έφερε το βιβλίο και την εφημερίδα σε κάθε λαϊκό σπίτι. Διευκόλυνε την παραγωγική διαδικασία, έκανε πιο ανταγωνιστικό κάθε τυπογραφείο που είχε στην κατοχή του ένα τέτοιο μηχάνημα, το οποίο κόστιζε ψηλά χαμηλά όσο μια πολυκατοικία της εποχής.
Αργότερα, και από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο τρόπος τής δια χειρός ή μηχανικής στοιχειοθεσίας άλλαξε και τη θέση της λινοτυπικής ή μονοτυπικής μηχανής παίρνει το κομπιούτερ, η ηλεκτρονική στοιχειοθεσία, το φωτογραφικό χαρτί της φωτοσύνθεσης, το film, η εκτύπωση στην offset.
Σήμερα η παράδοση του «ηλεκτρονικού χειρογράφου» (αποκλειστικά σε μορφή MicrosoftWord) από τον συγγραφέα αποτελεί την κυρίαρχη πρακτική, σπανίως οι εκδοτικοί οίκοι ή και τα τυπογραφεία δέχονται χειρόγραφα και χρησιμοποιούν δακτυλογράφους, παρά μόνο από ηλικιωμένους κατά βάση συγγραφείς. Υπάρχει Υπεύθυνος Παραγωγής, Υπεύθυνος Επιστημονικού και Εμπορικού Τμήματος, οι οποίοι ρυθμίζουν τις προδιαγραφές και τους χρόνους της έκδοσης.
Το προσωπικό της παραγωγής ετοιμάζει το πρώτο Δοκίμιο τού υπό έκδοση έργου, το οποίο επιμελούνται εξειδικευμένοι διορθωτές, πολλές φορές ειδικοί επιστήμονες (όταν πρόκειται για επιστημονικό έργο) και βεβαίως απαράβατα ο Συγγραφέας ο οποίος, αφού το μελετήσει και διορθώσει για τελευταία φορά, δίνει την εντολή «τυπωθήτω».
Ο Εκδοτικός Οίκος «ΦΥΛΛΑ» έχει τη δυνατότητα ―ο μοναδικός ίσως στην Ελλάδα― να στοιχειοθετήσει σε λινοτυπική μηχανή και να τυπώσει σε πιεστήριο μετάλλου, όπως πριν από 50 ή και 150 χρόνια! Φυσικά, για συγγραφείς που αγαπούν πολύ το τυπογραφικό μελάνι, που αρέσκονται να κυκλοφορούν και ν’ απολαμβάνουν τη διαδικασία της έκδοσης στην αίθουσα που μυρίζει μολύβι και αντιμόνιο, γιατί η διαδικασία στοιχειοθεσίας στη λινοτυπική μηχανή και η φιλοτέχνηση μιας εφημερίδας, ενός περιοδικού ή βιβλίου, μιας αφίσας, στο «μάρμαρο» του τυπογραφείου, έχει διαφορετική μαγεία.