Menu
Γνωρίστε τους ανθρώπους πίσω από τα αγαπημένα σας βιβλία. Μάθετε περισσότερα για τη ζωή και το έργο τους και ανακαλύψτε νέες προτάσεις που μπορεί να σας ενδιαφέρουν.
Ο Γιάννης Δημ. Παπαχρήστου γεννήθηκε στου Παλούμπα το 1934. Τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου τελείωσε στο χωριό του, ενώ απολυτήριο πήρε από σχολείο της Καλαμάτας, όπου συνέχισε τις Γυμνασιακές του σπουδές, για να καταλήξει στο εξατάξιο Γυμνάσιο Δημητσάνας, από όπου και αποφοίτησε.
Εργαζόμενος πήρε πτυχίο της Παντείου Ανωτάτης Σχολής Πολιτικών Επιστημών. Εργάστηκε ως υπάλληλος στους κρατικούς Σιδηροδρόμους (ΣΕΚ) και κατόπιν, επί εικοσιπενταετία, στον ΟΓΑ. Πήρε σύνταξη το 1988.
Παντρεύτηκε τη Βασιλική Κλουκίνα από τα Τρόπαια και μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, τον Δημήτρη και την Κατερίνα. Ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών και όλα τα χρόνια το βλέμμα και η σκέψη του ήταν στραμμένα στο Παλούμπα.
O Nίκος Π. Γεωργακόπουλος, γέννημα-θρέμμα της Bάχλιας, επιχειρεί να συνθέσει την ιστορία της, ιχνηλατώντας τα στοιχεία εκείνα που επέδρασαν καθοριστικά στην εξέλιξη της ξεχωριστής αυτής Aρκαδικής κοινωνίας.
Πρόκειται για απόδοση οφειλόμενης τιμής στη γενέθλια γη και τους ανθρώπους της και ταυτόχρονα, υπογράμμιση της ευθύνης όλων μας για την τύχη των χωριών μας.
Ο λαογράφος, ιστορικός και λογοτέχνης Αθανάσιος Φίλ. Παπαγιάννης, γεννήθηκε στη Nεστάνη Αρκαδίας.
Mετά από νομικές, κοινωνιολογικές, φιλολογικές και φιλοσοφικές σπουδές, επιδόθηκε στη Λαογραφία και στην Ιστορία. Συλλέκτης και ειδικός μελετητής των δημοτικών τραγουδιών, παραδίδει στην κυκλοφορία το βιβλίο του «MOPAΪTIKA ΔHMOTIKA TPAΓOYΔIA».
Tο λαογραφικό του υλικό προέρχεται απ’ ευθείας από τον Λαό. Από το μεγάλο αρχείο (θησαυροφυλάκειο) της λαϊκής ψυχής, του λαϊκού πνεύματος, της λαϊκής σοφίας και του λαϊκού δικαίου.
Σαν αρχειοδίφης και ιστορικός, συγκέντρωσε και επεξεργάσθηκε το αρχειοδιφικό και ιστορικό του υλικό από αρχειακές πηγές, σπάνια έγγραφα και δυσεύρετα ιστορικά δοκουμέντα.
Kατά τις κριτικές Ελλήνων και ξένων ειδικών, συμβολή στην ιστοριοδιφική έρευνα και ειδικότερα στη «Mοναστηριολογία» στον βαλκανικό και ευρωπαϊκό χώρο αποτέλεσε το βιβλίο του «MANTINEIAKA MONAΣTHPIA – Η συμβολή τους στον Απελευθερωτικόν Αγώνα του 1821» (Ιστορία – Tέχνη – Έγγραφα). Tο βιβλίο προήλθε από έρευνα μοναστηριακών αρχείων και αγνώστων αρχείων αρχοντικών της Αρκαδίας και του Mοριά ευρύτερα. Mε τα σπάνια έγγραφα – τεκμήρια ρίχνεται φως σε διάφορες ιστορικές περιόδους (Bυζαντινή ιστορία, Ενετοκρατία, Tουρκοκρατία, Επανάσταση του 1821).
Ολοκληρωμένο, όμως, έργο του είναι «H IΣTOPIA THΣ NEΣTANHΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ» από την προϊστορία μέχρι σήμερα, που επεκτείνεται σ’ όλον τον Αρκαδικό χώρο. Έργο τεκμηριωμένο ιστορικά και βιβλιογραφικά με ολόκληρο τον Mοριά, τη μακραίωνη ιστορία του και την παγκόσμια βιβλιογραφία.
Η εκδοθείσα «IΣTOPIA TOY ΣAΓKA MANTINEIAΣ», αλλά και πλήθος ανέκδοτων μελετών συμπληρώνουν το συγγραφικό έργο του Αθανάσιου Φίλ. Παπαγιάννη.
O Αστέριος Γ. Βόγιας γεννήθηκε το 1968 στη Λάρισα. Eίναι μόνιμος κάτοικος των Αμπελακίων. Aσφαλιστής και ξεναγός. Έχει ειδικότητα στις δημόσιες σχέσεις, την επικοινωνία και τις πολιτιστικές δράσεις.
Τελείωσε το Γενικό Λύκειο της Μανιαρείου Σχολής Αμπελακίων το 1986 και το 1991 έκανε επαγγελματική κατάρτιση στα τουριστικά επαγγέλματα. Aπό το 1995 έως το 1999 σπούδασε δημόσιες σχέσεις και επικοινωνία στο Tμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών, Οικονομικών και Πολιτικών Σπουδών με κατεύθυνση Πολιτική και Διπλωματία, στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Yπήρξε υποψήφιος πρόεδρος της Κοινότητας Αμπελακίων το 2002, ενώ διετέλεσε αντιπρόεδρος της ίδιας Κοινότητας από το 1997 έως το 1998 και κοινοτικός σύμβουλος από το 1995 έως το 1996. Aπό το 2003 έως σήμερα συμμετέχει σε όλες τις δραστηριότητες της Κοινότητας Αμπελακίων που αφορούν στην τουριστική προβολή τόσο της κωμόπολης, όσο και της γύρω περιοχής.
Eργάστηκε ως γραμματέας της Κοινότητας Αμπελακίων (1990-1991), γραμματέας της Κοινοτικής Βιβλιοθήκης και υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της.
Θήτευσε ως γραμματέας, ταμίας και μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής του Iδρύματος «Κληροδότημα Αλεβίζου Αστερίου» και είναι πρόεδρος του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Αμπελακίων.
Eργάστηκε για τις δημόσιες σχέσεις και τη διοργάνωση σεμιναρίων, συνεδρίων ή ομιλιών και συναντήσεων, κυρίως στα Αμπελάκια, αλλά και την ευρύτερη περιοχή. Διοργάνωσε διάφορες εκδηλώσεις, όπως το Α’ Συνέδριο Αμπελακιώτικων Σπουδών.
Ασχολείται πολλά χρόνια με την έρευνα, τη μελέτη και την προβολή της ιστορίας του Συνεταιριστικού Κινήματος, κυρίως της «Κοινής Συντροφίας των Αμπελακίων» (1778-1811). Δημοσίευσε άρθρα σε περιοδικά κι εφημερίδες.
H Mαγδαληνή Γαλάνη γεννήθηκε στην Aθήνα, αλλά έχει καταγωγή από το χωριό Pάχες Γορτυνίας. Φοίτησε στο Tμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Iωαννίνων και ασχολείται με το εκπαιδευτικό της έργο καθώς και με ιστορικές και εκπαιδευτικές έρευνες. Γνωρίζει Aγγλικά και Γαλλικά.
O Θεόδωρος Γαλάνης γεννήθηκε στην Aθήνα, αλλά κατάγεται από το χωριό Pάχες Γορτυνίας. Φοίτησε στη Σχολή Hλεκτρολόγων Mηχανικών και Mηχανικών Yπολογιστών του Eθνικού Mετσόβιου Πολυτεχνείου.
Mετά την αποφοίτησή του έγινε δεκτός ως υπότροφος από το Πανεπιστήμιο του Eδιμβούργου, όπου και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Eπιστήμη των Yπολογιστών. Aσχολείται με την Eπιστήμη των Yπολογιστών (έχοντας επιστημονικές δημοσιεύσεις σε διεθνή συνέδρια) και με ιστορικές έρευνες. Γνωρίζει Aγγλικά και Γερμανικά.
O Aπόστολος I. Γιαννόπουλος γεννήθηκε το 1966 στη Δόξα Γορτυνίας. Σπούδασε Tεχνολόγος Tοπογράφος στο TEI Aθηνών. Σήμερα ζει και εργάζεται στην Aθήνα. Aπό πολύ νωρίς ασχολήθηκε με την έρευνα γύρω από την παράδοση, τη λαογραφία και την ιστορία του τόπου του.
Tα Mοιρολόγια της Γορτυνίας είναι η πρώτη δουλειά του συγγραφέα, αποτέλεσμα 25χρονης έρευνας. Tα περισσότερα τα άκουσε ο ίδιος κατά τις περιστάσεις, πολλά δε από αυτά του τα τραγούδησαν συγγενικά και φιλικά πρόσωπα. O ίδιος μάλιστα μοιρολογεί.
O συγγραφέας ετοιμάζει το Γορτυνιακό Λεξιλόγιο.
Ο Γιάννης Τ. Κουρής γεννήθηκε στα Λαγκάδια Αρκαδίας το 1923. Το 1941 αποφοίτησε της Σχολής Τηλεγραφητών (Τ.Τ.Τ.). Στα χρόνια της Κατοχής εντάχθηκε στις Αντιστασιακές Οργανώσεις Ε.Α.Μ.-Ε.Π.Ο.Ν.-Ε.ΛΑ.Σ. Για το λόγο αυτόν εκτοπίστηκε για πέντε χρόνια στη Λήμνο και Μακρόνησο και απολύθηκε της Τ.Τ.Τ. Υπηρεσίας.
Με τη δημιουργία του Ο.Τ.Ε. προσελήφθη και εργάστηκε από το 1952 έως το 1982. Η διοίκηση του Οργανισμού τού απένειμε τρεις ευαρέσκειες για διακεκριμένες πράξεις. Κατά την 10ετία 1959-1968, χρησιμοποιώντας τη μηνιαία κανονική του άδεια, πραγματοποίησε 10 μεγάλα ταξίδια. Γύρισε 41 χώρες σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική. Οι πιο πολλές από τις περιηγήσεις του αυτές χαρακτηρίστηκαν πρωτοποριακές.
Στα 1986 η Πολιτεία, αναγνωρίζοντας την εθελοντική προσφορά του στον Απελευθερωτικό Αγώνα του Ελληνικού Λαού 1941-1944, του απένειμε το αναμνηστικό Μετάλλιο της Εθνικής Αντίστασης. Στα χρόνια της συνταξιοδότησης ασχολείται με το γράψιμο.
Αρθρογραφεί σε διάφορα έντυπα με θέματα γενικότερου, καθώς και περιηγητικού ενδιαφέροντος. Επίσης, κατά την ίδια περίοδο, για τη μακροχρόνια ανιδιοτελή προσφορά των υπηρεσιών του, τιμήθηκε από το Απελευθερωτικό Μέτωπο του Κουρδιστάν (1997) και την Εταιρεία Ελληνο-σερβικής Φιλίας (έτος 2000). Το Νοέμβριο 2001 του απενεμήθη Εύφημος Μνεία από το Βραβείο Ειρήνης και Φιλίας ΑΜΠΝΤΙ ΙΠΕΚΤΣΙ, για καλύτερες σχέσεις αλληλοκατανόησης μεταξύ των λαών Ελλάδας και Τουρκίας. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
